Bait del Germano
Schronisko wśród łąk płaskowyżu Paganella, z widokiem od Brenty po Lago di Garda.
Inne miejsca 23
Bivacco Crozzon «Ettore Castiglioni»
Na wysokości 3135 metrów na Crozzon di Brenta, nazwany na cześć alpinisty i partyzanta.
Malga di Andalo
Nad Molveno, na wysokości 1 365 metrów u podnóży Monte Daino, z widokiem na Dolomiti di Brenta.
Rifugio Al Cacciatore
Na wysokości 1820 metrów w górnej Val d'Ambiez, w południowej części Brenty, nad San Lorenzo in Banale.
Rifugio Alimonta
Na wysokości 2 580 metrów w Val Brenta Alta, od 1968 roku.
Rifugio Alpenrose
Schronisko turystyczne nad San Lorenzo in Banale, gdzie zaczyna się pętla pastwisk Prada.
Rifugio Casinei
Na wysokości 1825 metrów nad Madonna di Campiglio, od 1909 roku.
Rifugio Croz dell'Altissimo
Na wysokości 1430 metrów nad Molveno, od 1962 roku.
Rifugio Dodici Apostoli «F.lli Garbari»
Na wysokości 2487 metrów po stronie Stenico, własność SAT od 1908 roku.
Rifugio Dos del Sabion
Na wysokości 2101 m n.p.m., na szczycie Doss del Sabion nad Pinzolo, dokąd z Val Rendena dojeżdża kolejka gondolowa.
Rifugio Dosso Larici
Na wysokości 1838 m n.p.m. po stronie Fai della Paganella, obok trasy narciarskiej noszącej jego nazwę.
Rifugio F.F. Tuckett e Q. Sella
Na wysokości 2272 m n.p.m. po stronie Madonna di Campiglio, własność SAT od 1904 roku, od 1981 roku prowadzone przez tę samą rodzinę.
Rifugio Ghedina
Schronisko turystyczne w połowie Val d'Algone, obok komina XIX-wiecznej huty szkła.
Rifugio Giorgio Graffer al Grostè
Na wysokości 2 261 metrów w Grostè, nazwane na cześć trentińskiego alpinisty, który zmarł w wieku dwudziestu ośmiu lat.
Rifugio La Montanara
Na płaskowyżu Pradel nad Molveno, u podnóża Croz dell'Altissimo i naprzeciwko Paganelli.
Rifugio La Roda
Na wysokości 2.125 metrów, na Cima Roda, najwyższym szczycie Paganelli.
Rifugio Lago Nambino
Na wysokości 1768 m n.p.m., nad brzegiem Lago Nambino, około dwóch kilometrów od Madonna di Campiglio, w Parco Adamello Brenta.
Rifugio Malghette
Na wysokości 1888 m n.p.m., nad brzegiem Lago delle Malghette, w górnej części Val Meledrio, w obrębie Parco Adamello Brenta.
Rifugio Maria e Alberto ai Brentei
Na wysokości 2182 metrów w Val Brenta, od 1947 roku.
Rifugio Selvata
Na wysokości 1.630 metrów w Brenta, jedno z najstarszych schronisk w całej grupie górskiej.
Rifugio Tosa «Tommaso Pedrotti»
Na wysokości 2491 metrów w sercu Brenty, należy do SAT od 1911 roku.
Rifugio Val d'Ambiez «Silvio Agostini»
Na wysokości 2405 metrów w Val d'Ambiez, jedno z najstarszych w grupie.
Rifugio Viviani Pradalago
Na wysokości 2082 m n.p.m. w Pradalago, nad Madonna di Campiglio, obok małego jeziora i naprzeciw grupy Brenta.
Przyroda 22
S.F. · CC BY-SA 3.0
Campanile Alto
Ma dwa wierzchołki, oddzielone głębokim wcięciem.
Edward Theodore Compton · Public domain
Cima Brenta
To ona jest najwyższym szczytem Dolomiti di Brenta, a nie Tosa.
Edward Theodore Compton · Public domain
Cima Brenta Alta
Otworzyli ją w 1880 roku bracia Nicolussi, przewodnicy z Molveno.
Hopfenmalz · CC BY-SA 4.0
Cima dei Armi
Nosi nazwę rodziny łowców kozic i niedźwiedzi.
Cima di Val Scura (Gruppo di Brenta)
To nie jeden szczyt: są trzy, niemal tej samej wysokości.
Glysiak · CC BY-SA 4.0
Cima Grostè
Pierwszego wejścia wspinaczkowego dokonał ojciec z dziesięcioletnim synem.
Cima Loverdina
W lokalnym dialekcie nazywają ją Bastiot.
Jaroslav Jelínek · CC0
Cima Mandron
Rdzawawa ściana opadająca na siedemset metrów i sława sąsiada.
Ziegler175 · CC BY-SA 3.0
Cima Margherita
Nazywała się Cima Regina Margherita, potem królowa zniknęła z nazwy.
Glysiak · CC BY-SA 4.0
Cima Pietra Grande
Prawie trzy tysiące metrów między Campo Carlo Magno a jeziorem Tovel.
Cima Trettel
To ostatni szczyt wschodniego łańcucha Campa.
Orsodelbrenta · CC0
Croz del Re
Z Monte Corona można tu dojść granią, łatwą wspinaczką.
S.F. · CC BY-SA 3.0
Croz dell'Altissimo
Ściana o wysokości dziewięciuset metrów nad valle delle Seghe.
Fdbef · CC BY-SA 3.0
Crozzon di Brenta
Krawędź o wysokości dziewięciuset metrów, widoczna z drogi do Campiglio.
Dolomiti di Brenta
Wpisane na listę UNESCO od 2009 roku, najbardziej wysunięta na zachód grupa dolomitowa.
Monte Bedole (Gruppo di Brenta)
Razem z Monte Rocca zamyka oba zbocza Valle del Goslada.
Monte Corno
Na szlaku mija się kapliczkę ku pamięci Ivo Bergamo.
Monte Corona (Gruppo di Brenta)
Najwyższy szczyt wschodniego pasma Campa, ma dwa wierzchołki.
Giorgio Galeotti · CC BY 4.0
Monte Daino
Od północy przypomina głowę ryby głębinowej, a grań jej płetwę.
Orsodelbrenta · CC0
Monte Rocca
Wraz z Monte Bedole zamyka Valle del Goslada.
Sasso Rosso
W grupie wspinaczkowej z 1885 roku była trzecia osoba i nie wiemy, kim była.
Edward Theodore Compton · Public domain
Torre di Brenta
Otworzył ją ten sam przewodnik z Molveno, który zdobył Crozzon.
Śnieg i sport 1
Jeszcze z góry
Dolomiti di Brenta
Pieszo i na rowerze
Skatalogowane szlaki: 177, łącznie 894 km, w tym 20 via ferrat.
Zobacz szlaki: Dolomiti di Brenta
Prowincjonalny rejestr szlaków. © SAT.
Wody i obszary chronione
Z otwartych danych Prowincji: 16 zbiorników wodnych z nazwą i wysokością (sztuczne: 2); główne cieki wodne: Torrente Sporeggio, Torrente Meledrio, Fiume Sarca; 13 obszarów chronionych, w tym park.
Jeziora: Dolomiti di BrentaObszary chronione
Rejestry Autonomicznej Prowincji Trydent: wody w domenie publicznej, obszary chronione CC BY 4.0.
Każde miejsce ma własną stronę z opisem, zdjęciem z nazwiskiem autora i sprawdzonymi danymi. Miejsca bez opisu też mają położenie i źródła: opowieści piszemy po kolei.