Torre di Brenta

Torre di Brenta osiąga 3014 metrów i jest główną wyniosłością Catena degli Sfulmini, a także jedną z 86 dolomitowych szczytów przekraczających trzy tysiące metrów. Góruje nad Conca degli Armi, nad lodowcem o tej samej nazwie i, poniżej, nad rifugio Alimonta.

To masywna turnia, wznosząca się między Bocchetta Alta degli Sfulmini a Bocca degli Armi. Północna ściana to wysoka skalna ściana poprzecinana głębokimi kominami, natomiast ściany południowo-zachodnia i południowo-wschodnia są bardziej zwarte i pionowe. Skała dolomitowa jest dobra, a rifugi Alimonta, Pedrotti i Brentei są w pobliżu: dlatego szczyt jest bardzo uczęszczany przez wspinaczy skalnych. Razem z Campanile Basso, Campanile Alto i Sfulmini tworzy rozpoznawalne serce Dolomiti di Brenta, ten ciąg iglic i przełęczy, który Via ferrata delle Bocchette Centrali przecina na wysokości około 2700 metrów.

Pierwszymi zdobywcami byli Edward Theodore Compton, niemiecki ilustrator i alpinista znany ze swoich obrazów i rysunków pejzaży alpejskich oraz pierwszy zdobywca co najmniej 27 szczytów, i przewodnik górski z Molveno Matteo Nicolussi, ten sam, który w 1884 roku otworzył Crozzon di Brenta. Weszli drogą, która do dziś jest najłatwiejsza, normalną drogą północną.