
Syrio · CC BY-SA 4.0
Chiesa dei Santi Fabiano e Sebastiano
Spłonął dwa razy w ciągu czterdziestu lat, za pierwszym razem razem z całą wsią.
Vermiglio
Ta strona została przetłumaczona automatycznie i właśnie ją sprawdzamy. Przeczytaj oryginał po włosku
Val di Sole
Doliny
La valle del Noce fra il Parco Nazionale dello Stelvio e le Dolomiti di Brenta.
Skatalogowane miejsca: 86, w tym z opisem: 86
Gminy: Caldes, Cavizzana, Commezzadura, Croviana, Dimaro Folgarida, Malé, Mezzana, Ossana, Pellizzano, Terzolas, Vermiglio

Widok z góry
Val di Sole

Syrio · CC BY-SA 4.0
Spłonął dwa razy w ciągu czterdziestu lat, za pierwszym razem razem z całą wsią.
Vermiglio

Syrio · CC BY-SA 4.0
Data odbudowy widnieje nad oknem dzwonnicy.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Gotyckie sklepienia z 1536 roku wznieśli lombardzcy mistrzowie.
Mezzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Daty jej budowy nie znamy, znamy natomiast datę konsekracji: 1628.
Malé

Syrio · CC BY-SA 4.0
Powstał razem z klasztorem kapucynów w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku.
Terzolas

Syrio · CC BY-SA 4.0
Trzęsienie ziemi w 1976 roku uszkodziło ją, a dwa lata później była już naprawiona.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Być może zajęła miejsce budynku prywatnego.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Po wojnie zamieniono ją w magazyn, a ponowne otwarcie zajęło jedenaście lat.
Mezzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Konsekrował ją w 1672 roku książę-biskup z rodu Thun.
Dimaro Folgarida

Syrio · CC BY-SA 4.0
Zbudowany w Fazzon w latach 1961-1964.
Pellizzano

Syrio · CC BY-SA 4.0
Protiro ozdobione freskami przez Simone Baschenis w 1533 roku.
Pellizzano

Syrio · CC BY-SA 4.0
Stary kościół został sprzedany i przeznaczony na inne cele.
Dimaro Folgarida

Syrio · CC BY-SA 4.0
Zbudowana w sześć lat i wzmocniona kilka lat później.
Commezzadura

Syrio · CC BY-SA 4.0
Dzwonnicę pobłogosławił kardynał z Palermo, syn Caldes.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Powstał w 1127 roku jako hospicjum dla tych, którzy przekraczali przełęcz Tonale.
Vermiglio

Syrio · CC BY-SA 4.0
Potok porwał ją ze sobą, więc odbudowano ją wyżej.
Ossana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Pomalowana przez Baschenisów, a w 1617 roku nakazano przykryć wszystko.
Mezzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Wieś nazywała się Solasna i swoją obecną nazwę wzięła od świętego patrona swojego kościoła.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Zmieniony testament sprawił, że w miejscowości nie odprawiano już codziennych mszy.
Croviana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Chciał jej testament z 1610 roku, a w 1986 roku zniosła ją lawina.
Commezzadura

Syrio · CC BY-SA 4.0
Drugi kościół, który Rossi di Piano podarowali tej dolinie.
Commezzadura

Jumk18 · CC BY-SA 4.0
Fragment fresku karolińskiego pozwala datować ją na IX wiek.
Dimaro Folgarida

Syrio · CC BY-SA 4.0
Klasztor stał się szkołą, a kościół otrzymał patrona studentów.
Malé

Syrio · CC BY-SA 4.0
W 1464 roku testament nazywał ją San Zili, czyli Egidio w dialekcie solandro.
Malé

Syrio · CC BY-SA 4.0
Piętnastowieczną kaplicę nadal widać w prawym boku fasady.
Cavizzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Odbudowana od podstaw w ciągu siedemnastu lat, z zachowaniem starej dzwonnicy.
Terzolas

Syrio · CC BY-SA 4.0
Austriacy używali dzwonnicy jako punktu obserwacyjnego.
Pellizzano

Syrio · CC BY-SA 4.0
Aby poszerzyć drogę, zburzono jej fasadę.
Pellizzano

Syrio · CC BY-SA 4.0
Ona również płonęła dwa razy, a za drugim razem przyczyną była wojna.
Vermiglio

Syrio · CC BY-SA 4.0
Została wzniesiona z woli szlachcica, który ocalał z zarazy w 1510 roku.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Pięć wieków służby, potem wymiana.
Mezzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Powstała z ludowego ślubowania w obliczu zarazy, w ciągu sześciu lat paliła się dwukrotnie.
Commezzadura

Syrio · CC BY-SA 4.0
Z siedemnastowiecznej dekoracji zachował się tylko jeden fresk.
Mezzana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Aby ją poszerzyć w 1617 roku, zburzono jej pierwotną absydę.
Caldes

Syrio · CC BY-SA 4.0
Pierwszym dokumentem, który o niej wspomina, w 1348 roku, jest zapis testamentowy oliwy.
Malé

Syrio · CC BY-SA 4.0
Pieve, od której zależały połowy kościołów górnej Val di Sole.
Ossana

Syrio · CC BY-SA 4.0
W 1824 roku dawny kościół zastąpiono nowym, na tym samym miejscu.
Caldes

Pierantonio at Italian Wikipedia · CC BY-SA 3.0
Po raz pierwszy pojawia się w dokumentach przy okazji sporu o granice.
Dimaro Folgarida

Syrio · CC BY-SA 4.0
Fresk pozostawiony w połowie, ukończony przez Baschenisa dwa pokolenia później.
Commezzadura

Syrio · CC BY-SA 4.0
Osuwisko zasypało jej fasadę, więc zbudowano drugą.
Commezzadura

Syrio · CC BY-SA 4.0
Trzydzieści dwa lata budowy i malarz z Mezzana.
Ossana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Apsydę pomalował Simone Baschenis w połowie XVI wieku.
Vermiglio

Syrio · CC BY-SA 4.0
Pieve pojawia się w umowie dzierżawy z 1178 roku.
Malé

Luca Giarelli · CC BY-SA 3.0
Baschenisowie pokryli freskami cały kościół, a w 1617 roku nakazano usunąć każdy obraz.
Ossana

Syrio · CC BY-SA 4.0
Z 1965 roku, kościół stacji narciarskiej.
Dimaro Folgarida

Syrio · CC BY-SA 4.0
Posadzka sali jest wykonana z kamienia pozyskanego w okolicach Tonale.
Vermiglio
Na wysokości 2006 metrów w Val Baselga, nad Lago dei Caprioli: spartańskie schronienie w dawnej malga.
Pellizzano
Na wysokości 2365 metrów w Pra Castron, pod Sasso Rosso i Cima Nana.
Dimaro Folgarida
Na wysokości 2075 metrów, tuż poniżej Cimon di Bolentina, nad Malé: jedyny bivacco w grupie Vegaia-Tremenesca.
Na wysokości 2480 metrów w górnej Val di Bon, nad Ossana, należy do CAI di Canzo od 1976 roku.
Na wysokości 2735 metrów w kotlinie Presena, nad przełęczą Passo del Tonale, blisko tego, co zostało z lodowca.
Na wysokości 1910 metrów nad Pracorno di Rabbi, malga należąca do ASUC di Arnago u podnóża Maddalene.
Malé
Na wysokości 3040 metrów, poniżej Passo della Lobbia Alta: najwyżej położone schronisko na tych stronach.
Vermiglio
Na wysokości 1856 metrów w Malghet Aut, powyżej Folgarida, gdzie zaczynają i kończą bieg niektóre wyciągi narciarskie.
Na wysokości 2.156 metrów, tuż poniżej Monte Vigo, wśród wyciągów, które wznoszą się z Daolasa, Folgarida i Marilleva.
Na wysokości 2052 metrów w Prà del Lago, nad Daolasą, w pobliżu stacji docelowej kolejki gondolowej z Val di Sole.
Na wysokości 2.298 metrów u podnóża Presanelli, z małym jeziorkiem przed schroniskiem, od 1899 roku.
W Malé interaktywna trasa muzealna poświęcona drewnu, urządzona wewnątrz czynnej stolarni.
Malé
W dawnej plebanii w Ossana pokój z XVIII wieku, obłożony rzeźbionym drewnem limby, podpalony w 1918 roku i odbudowany.
Ossana
W Monclassico i Presson, frazioni gminy Dimaro Folgarida, prawie sześćdziesiąt artystycznych zegarów słonecznych na domach i na placach.
Dimaro Folgarida
Młyn wodny w osadzie Cortina, w Vermiglio, napędzany przez Rio Cortina i odnowiony w 2016 roku.
Vermiglio
Na skraju Dimaro, przy drodze do Madonna di Campiglio, tartak wodny, który działał do 1960 roku.
Dimaro Folgarida
W miejscowości Molini di Malé tartak „na wzór wenecki” zbudowany w 1774 roku, który znów działa.
Malé
Tartak wodny między Ortisè i Menas, osadami należącymi do Mezzana, na północnym brzegu Rio Valletta, odbudowany i czynny.
Mezzana
W Malga Bassa di Fazzon, nad Pellizzano, kilkaset metrów od Lago dei Caprioli.
Pellizzano

Matteo Ianeselli · CC BY-SA 3.0
Sztuczne jezioro na wysokości 1280 metrów, w miejscowości Fazzon.
Pellizzano

Pdp1063 · CC BY-SA 4.0
Szczyt o wysokości 2973 metrów w grupie Ortles-Cevedale, na grzbiecie zamykającym od północy dolinę Vermiglio.
Vermiglio
Podmokły las wzdłuż rzeki Noce między Croviana a Monclassico, specjalny obszar ochrony sieci Natura 2000.
Croviana
Sieć rezerwatów powstała w 2015 roku w celu ochrony rzeki Noce i jej dopływów w Val di Sole.
Malé
Nad Arnago, frazione di Malé, suche łąki i lasy chronione w ramach sieci Natura 2000 u wlotu do Val di Rabbi.
Malé
Le Fosinace di Dimaro: w XVI wieku pracowało tu dwadzieścia osiem młotów kuźniczych, na żelazie z Comasine.
Dimaro Folgarida
Muzeum cywilizacji solandrskiej i freskowane domy w centrum.
W dawnym młynie wodnym w Croviana muzeum poświęcone pszczołom i pszczelarstwu górskiemu.
Croviana
Życie w Val di Sole takie, jakie było: pola, serowarnia, las, warsztaty rzemieślnicze i tablice księdza opata Bresadoli.
Malé
W Polo culturale di Vermiglio zbiór rekuperanta Emilia Serry poświęcony Wojnie Białej na froncie Tonale.
Vermiglio

Jumk18 · CC BY-SA 4.0
Dzieło łącznikowe zapory Tonale, uzbrojone wyłącznie w karabiny maszynowe.
Vermiglio

anonymous photographer during World War I · Public domain
Fort Pozzi Alti, na wysokości tysiąca ośmiuset osiemdziesięciu metrów nad drogą na przełęcz Tonale.
Vermiglio
Austriacki fort z lat 1860-1861 przy drodze na Tonale, między Vermiglio a przełęczą, na wysokości 1538 metrów.
Vermiglio

Robertk9410 · CC BY-SA 4.0
Forcik, który z bliska bronił Strino, a później centrala fortów na Tonale.
Vermiglio
Na Passo Paradiso, na wysokości 2573 metrów nad Tonale, tunel z czasów I wojny światowej wykuty w granicie.
Vermiglio
Połączona z Campiglio, narciarską bramą Val di Sole.
Una ventina di vie dal 5c al 7a vicino al rifugio Stavel «Francesco Denza», sotto la Presanella.
Vermiglio
Ściana wspinaczkowa na Doss di Santa Brigida, w gminie Dimaro Folgarida, około dwudziestu minut pieszo od Folgarida.
Dimaro Folgarida
Al Passo del Tonale, una quarantina di vie dal 4b all'8a su pareti alte fino a 120 metri.
Vermiglio

Jeszcze z góry
Val di Sole
Skatalogowane szlaki: 44, łącznie 240 km, w tym 4 via ferraty, a do tego prowincjonalna trasa rowerowa, która ją przecina.
Prowincjonalny rejestr szlaków. © SAT.
Z otwartych danych Prowincji: 30 zbiorników wodnych z nazwą i wysokością (sztuczne: 6); główne cieki wodne: Torrente Noce, Torrente Rabbies, Torrente Vermigliana; 21 obszarów chronionych, w tym park.
Jeziora: Val di SoleObszary chronione
Rejestry Autonomicznej Prowincji Trydent: wody w domenie publicznej, obszary chronione CC BY 4.0.
Każde miejsce ma własną stronę z opisem, zdjęciem z nazwiskiem autora i sprawdzonymi danymi. Miejsca bez opisu też mają położenie i źródła: opowieści piszemy po kolei.