Castel Caldes

Stoi na niewielkim wzgórku przy wjeździe do Caldes, tam gdzie wchodzi się do Val di Sole. Zbudowali ją w latach 1230-1235 Rambaldo i Arnoldo da Cagnò, za zgodą księcia biskupa Gerarda, w formie wieży mieszkalnej: razem z twierdzą w Samoclevo, położoną wyżej, służyła do kontrolowania ruchu w dolinie.

W 1464 roku przeszła w drodze darowizny w ręce Thunów, którzy ją przebudowali. Wokół pierwotnej wieży, liczącej pięć pięter pod dwuspadowym dachem, wyrosły budynki mieszkalne oraz wieżyczka ze schodami krętymi, a w XVI wieku sale pokryły się cyklami dekoracyjnymi. Kaplica, poświęcona Najświętszej Maryi Pannie i ozdobiona freskami w latach 1670-1675 przez weroneńczyka Giovanniego Cinquettiego, znajduje się poza budynkami, ale wewnątrz muru obronnego.

W wieży jest pokój w całości pokryty freskami, który nazywają więzieniem Olindy. Legenda głosi, że hrabiankę Mariannę Elisabettę Thun zamknął tam ojciec Redemondo, aby nie wyszła za Arunta, nadwornego minstrela, w którym się zakochała; zmarła tam z miłości, a freski miałyby być jej dziełem.

W XIX wieku zamek sprzedano miejscowej rodzinie, a w XX wieku przeszedł na własność Provincia autonoma di Trento, która w latach 2010-2014 gruntownie go odrestaurowała i udostępniła na wystawy oraz wydarzenia kulturalne.