Chiesa di San Carlo Borromeo

Pierwszy kościół San Carlo Borromeo we Fucine pochodził z XVII wieku, a w 1846 roku zniszczyła go powódź potoku Vermigliana. Kiedy zdecydowano się go odbudować, w latach 1902-1904, postawiono go powyżej zabudowań, w bezpieczniejszym miejscu: lekcja odebrana na własnej skórze, jak wiele innych w tej dolinie.

Został poświęcony 27 listopada 1904 roku, ale wkrótce potem pierwsza wojna światowa zamieniła go w skład wojskowy armii austro-węgierskiej. Znów stał się kościołem 29 września 1920 roku, w dzień San Michele. Wewnątrz zachowały się neogotycki drewniany ołtarz rzeźbiarza Perathonera oraz kilka obrazów z XVIII wieku, uratowanych z kościoła zniszczonego przez potok.