Chiesa di San Nicolò nuova

Kościół San Nicolò Vescovo zastąpił w roli parafialnego kościół o tej samej nazwie z XV wieku, ponieważ wieś potrzebowała miejsca kultu odpowiedniego dla wzrastającej liczby mieszkańców. Został wzniesiony około połowy XIX wieku w niewielkiej odległości od tamtego, z silnego pragnienia proboszcza don Stefano Pontary, według projektu Giuseppe Tonazziego z Comasine; konsekracji dokonał w 1851 roku biskup Trydentu Giovanni Nepomuceno de Tschiderer, który przybył z wizytą pasterską.

Wieża dzwonnicza została wzniesiona w 1866 roku, oddzielona od budynku kościoła, a w następnym dziesięcioleciu trwały dalsze prace wykończeniowe: sklepienia nawy ozdobiono malowidłami ściennymi, a prace te trwały do 1925 roku. Podczas I wojny światowej wieża ta służyła armii austro-węgierskiej jako wojskowy punkt obserwacyjny.

Status parafii uzyskał w 1919 roku, oddzielając się od pieve di Pellizzano, czyli od kościoła Narodzenia Maryi. Od lat sześćdziesiątych do 2007 roku różne prace konserwatorskie dotyczyły przede wszystkim powierzchni malowanych oraz sanacji struktur murowych.