Chiesa di San Bartolomeo vecchia

Kościół i hospicjum zostały zbudowane w pierwszej połowie XII wieku, w 1127 roku, i miały wyraźne zadanie: udzielać gościny podróżnym na ważnym szlaku komunikacyjnym przecinającym przełęcz Tonale. Pod koniec XVI wieku własność kompleksu przeszła na seminarium biskupie w Trydencie, ale kościół i hospicjum pozostały w dzierżawie gminy Vermiglio; kilka lat później kościół nie nadawał się już do odprawiania nabożeństw, tak zły był jego stan.

Od połowy XVII wieku rozpoczęto poważne prace, które powiększyły wysokość wnętrza sali. Potem nastał trudny okres, naznaczony powtarzającymi się zniszczeniami i grabieżami: pierwszą z nich spowodowały podczas inwazji napoleońskiej wojska francuskie, kolejne dwie miały miejsce w 1848 i w 1866 roku. Od 1870 roku kościół był odnawiany, przebudowano różne części konstrukcji i posadzkę.

Wojna 1914-18 ponownie poważnie uszkodziła cały kompleks, odbudowany w pierwszych latach po wojnie: te przeróbki sprawiły, że utracono wiele zachowanych jeszcze pierwotnych elementów konstrukcji. W drugiej połowie XX wieku kościół i hospicjum zostały rozdzielone także formalnie, pierwszy pozostał własnością parafii, a drugie przeszło do dóbr gminnych.