Chiesa dei Santi Fabiano e Sebastiano

Nazywany także kościołem Madonna delle Grazie, jest wzmiankowany już w dokumentach z pierwszych lat XIII wieku, ale na wieści o ważnych pracach rozbudowy i odbudowy trzeba poczekać cztery wieki. Uroczysta konsekracja odbyła się w 1649 roku, a odprawił ją Jesse Perchoffer, biskup pomocniczy Bressanone.

Przez krótki czas, po połowie XIX wieku, kościół był wykorzystywany do celów świeckich. W 1877 roku uszkodził go wielki pożar, który objął całą wieś: potem przeprowadzono prace restauratorskie, a w 1879 roku kościół został poświęcony i zwrócony wspólnocie. Pod koniec I wojny światowej nowy pożar go zniszczył i potrzebna była kolejna renowacja, aby przywrócić go do kultu w 1923 roku.

W 1939 roku w absydzie wykonano duży fresk, a od czasu po II wojnie światowej kościół był odnawiany przy różnych okazjach: malowano go, wykonywano instalacje i systemy zabezpieczeń, w tym kilka piorunochronów na dachu.