Forte Mero

Leży na wysokości 1838 metrów n.p.m. na północnym stoku Val di Sole, nad drogą na przełęcz Tonale, między fortem Saccarana a fortem Presanella. W zaporze Tonale było dziełem łącznikowym: dwa kilometry niżej znajduje się fort Strino, który Presanella osłaniał armatami, ale który miał martwe pola w kierunku przełęczy, a Mero służył do jego obrony przed atakiem piechoty. Dlatego był uzbrojony wyłącznie w karabiny maszynowe.

Było to średniej wielkości dzieło z prasowanego betonu i belek żelaznych, zaprojektowane przez porucznika saperów Hugona Hartmanna i kosztujące pół miliona koron, ukończone tuż przed wojną. Wytrzymywało ostrzał dział polowych, ale nie haubic i moździerzy tego samego kalibru.

Co do jego końca źródła nie są zgodne: jedno podaje, że artyleria włoska ostrzelała go i zburzyła w 1916 roku, a to, co zostało, służyło jako szpital polowy dla linii Tonale; według innego to armia włoska wysadziła go po 1920 roku. W ostatnich latach były na nim prowadzone prace renowacyjne.