Chiesa di San Vigilio

Pieve w Ossana jest po raz pierwszy poświadczona w dokumentach w 1183 roku i należy do najstarszych w górnej Val di Sole: dokumenty określają ją jako erecta ab immemorabili, wzniesiona od niepamiętnych czasów. Przez wieki zależały od niej kościoły okolicznych wsi, od Celentino przez Mezzana po Ortisé.

Została odbudowana od 1495 roku, a jej wnętrza ozdobiły freskami ekipy rzemieślników przybyłe z Lombardii. Uroczyste poświęcenie odbyło się w 1558 roku z rąk Mariano Manno, biskupa sufragana Trydentu, lecz prace konstrukcyjne zakończono dopiero w 1609 roku; już w 1637 roku potrzebna była interwencja przy pokryciu dachu, a dwa lata później przy pokryciu wieży dzwonnej. W 1656 roku katastrofalna powódź zniszczyła zakrystię.

Po połowie XIX wieku pojawiły się nowa posadzka nawy, z czerwonego i białego kamienia pochodzącego z pobliskich kamieniołomów w Priò i Tres, piramidalny dach na wieży dzwonnej oraz portyk przy fasadzie.