Wątek tematyczny
Rodzina Thun
Sześćset lat w tej samej dolinie i ród, który liczył się w Europie.
Castel Bragher przeszedł w ręce rodu Thun w XIV wieku i wciąż do niego należy: ponad sześćset lat u tych samych właścicieli, rzadki przypadek. W 1844 roku to hrabiowie Thun z Castel Caldes podarowali ziemię pod nowy kościół parafialny we wsi. To dwa drobne ślady rodu, który liczył się w całej Europie Środkowej, a który w Val di Non spotyka się po prostu, jadąc przez dolinę.
17 miejsc, w których się pojawia
- Castel ThunVal di NonStoi na szczycie wzgórza nad Vigo di Ton, w miejscu o panoramicznym położeniu na całą Val di Non, i należy do najlepiej zachowanych średniowiecznych zespołów zabudowy w Trentino.
- Castel BragherVal di NonStoi na wysokości 640 metrów na skale w bocznej dolince między Taio a Coredo, otoczony lasami, a od zachodu wąwozem potoku rio Sette Fontane, głębokim na trzydzieści cztery metry, który służy mu za naturalną fosę.
- Castel CaldesVal di SoleStoi na niewielkim wzgórku przy wjeździe do Caldes, tam gdzie wchodzi się do Val di Sole.
- Castel ClesVal di NonStoi na wysokości 616 metrów na szczycie cypla, kilometr na północ od Cles, wśród jabłoni schodzących aż do jeziora.
- Castel MonrealePiana RotalianaStoi na wzgórzach Faedo, nad winnicami, i pojawia się w dokumentach w 1238 roku jako castrum regalis, a następnie castrum Cunispergi: po niemiecku Königsberg, nazwa, którą dziś nosi Comunità Rotaliana-Königsberg.
- Castel PlaceriVal di NonZe średniowiecznego zamku w Rumo nie zostało nic, a mimo to o nim wspominamy: nawet utracony zamek opowiada, jak broniono i zamieszkiwano tę boczną dolinę.
- Castel RocchettaVal di NonZ tego zamku zostało prawie nic, a powód znajduje się zaledwie kilka metrów dalej: wieżę zburzono w 1860 roku, by zrobić miejsce pod budowę tagliata stradale della Rocchetta, austro-węgierskiego fortu z jedenastoma armatami, który nadal strzeże tego samego przesmyku.
- Castel ValerVal di NonStoi na wysokości 594 metrów na wzgórzu nad Tassullo, w gminie Ville d'Anaunia, z fosą od północy, a od południa z urwiskiem nad wąwozem rio Paglia, który na przestrzeni wieków wielokrotnie podmywał zbocze.
- Castello di CastelfondoVal di NonStoi na zalesionym wzgórzu przy wjeździe do Castelfondo, nad miejscem, w którym rio Robiola wpada do potoku Novella.
- Castello di San MicheleVal di SoleWznosi się nad Ossaną, na skalnej ostrodze, która poza tym była niedostępna, z wejściem od wschodniej strony, i strzegł drogi na Passo del Tonale: szlaku, którym kupcy i karawany wspinali się w stronę Trentino i Tyrolu z dolin Brescii i Bergamo oraz znad jeziora Garda.
- Chiesa dei Santi Maurizio e CompagniVal di NonKościół parafialny w Tregiovo, frazione gminy Novella. Pierwsze miejsce kultu poświęcone świętemu Maurycemu istniało już przed XIV wiekiem, ale pierwsza wzmianka pojawia się w aktach wizytacji z 1695 roku. Chrzcielnicę uzyskał w 1742 roku, tabernakulum od 1767 roku, a godność kuracji w 1887 roku.
- Chiesa dell'Assunzione di MariaVal di NonNazywane też sanktuarium Santa Maria Assunta lub sanktuarium Madonna di Bresimo, pojawia się wprost w dokumentach od 1324 roku.
- Chiesa della Madonna di LoretoVal di NonKościół Madonna di Loreto został zbudowany w 1723 roku i poświęcony trzy lata później, w 1726.
- Chiesa della Madonna di LoretoVal di SoleMały kościół w Presson został zbudowany w 1626 roku, a pierwsza wzmianka o nim w dokumentach pochodzi z 1629 roku.
- Chiesa di San BartolomeoVal di SolePierwsze miejsce kultu poświęcone świętemu Bartłomiejowi jest wzmiankowane w Caldes od 1374 roku: stało na placu we wsi i zostało rozebrane w 1848 roku, ale jego dzwonnica nadal tam stoi.
- Chiesa di San MartinoVal di NonStoi przy Castel Thun i z zamkiem łączy ją data powstania: zbudowano ją prawdopodobnie w 1422 roku, w którym odbudowano Castel Thun.
- Chiesa di San VigilioVal di NonMiejscowa tradycja głosi, że założył ją święty Vigilio pod koniec IV wieku, i nie jest to wiara wzięta z powietrza: obok przebiegała droga rzymska, w pobliżu Castel San Pietro, a po męczeńskiej śmierci świętych Sisinnio, Martirio i Alessandro w 397 roku biskup Trydentu musiał nią przejść.
Powiązania między tymi miejscami pochodzą z naszych opisów, w których każdy fakt sprawdzono w źródłach. Opisy powstają po kolei: ten wątek będzie rósł razem z nimi.