Castel Monreale

Stoi na wzgórzach Faedo, nad winnicami, i pojawia się w dokumentach w 1238 roku jako castrum regalis, a następnie castrum Cunispergi: po niemiecku Königsberg, nazwa, którą dziś nosi Comunità Rotaliana-Königsberg. Został namalowany na średniowiecznym fresku w kościele Sant'Agata, we wsi. Zbudowali go hrabiowie Appiano, którzy na początku XIV wieku panowali aż po Val di Cembra, a w 1243 roku biskup Egnone di Appiano trzymał go jako lenno od Kościoła w Trydencie razem z bratankami.

W 1276 roku otrzymał go jako lenno Mainardo II, hrabia Tyrolu, i od tamtej pory pozostał w rękach hrabiów, a od 1363 roku ich dziedziców, Habsburgów, którzy osadzali w nim kapitanów i wikariuszy. Od 1407 do 1559 roku należał do rodu Thun, który w latach 1508-1559 przekształcił go w zamek renesansowy: w sali rycerskiej zachował się duży kominek z marmurowym nadprożem i herbami Thun-Neideck, a w salach reprezentacyjnych freskowe fryzy i malowana kaplica, być może za Sigismondo Thun, który zbudował też palazzo Thun w Trydencie. Thunowie wrócili w latach 1627-1648.

W 1648 roku Habsburgowie, którzy pożyczyli pieniądze od weneckiej rodziny Zenobio, nadali jej zamek w lenno wraz z władztwami Enn, Caldiff i Salorno, wśród protestów szlachty tyrolskiej, która nie chciała w Tyrolu rodziny z Republiki Weneckiej. Od Zenobiów przeszedł w drodze dziedziczenia w 1817 roku na hrabiów Albrizzi, a w XX wieku na baronów Rubin de Cervin Albrizzi.

Przez stulecia przebudowy zatarły jego pierwotną formę; zachowały się duża wieża na planie sześcioboku, blankowany mur obronny i prywatna kaplica. Od 1976 roku należy do rodziny Schmid, winiarzy z Merano, która powiększyła winnicę do dwudziestu dziewięciu hektarów, a w 1986 roku odnowiła dachy. Jest własnością prywatną i siedzibą przedsiębiorstwa winiarskiego.