Castel Thun

Stoi na szczycie wzgórza nad Vigo di Ton, w miejscu o panoramicznym położeniu na całą Val di Non, i należy do najlepiej zachowanych średniowiecznych zespołów zabudowy w Trentino. Początkowo nazywał się Castel Belvesino, od nazwy pagórka, na którym został wzniesiony; później przyjął nazwę rodu, który był jego właścicielem, czyli Tono, którzy zgermanizowali swoje nazwisko na Thun.

Thunowie weszli w jego posiadanie dzięki nadaniu książąt biskupów Trydentu w 1267 roku i około połowy XIII wieku ustanowili w nim swoją siedzibę. Stamtąd rozszerzyli swoje włości na dużą część dolin Noce, włączając zamki i jurysdykcje, i podzielili się na wiele linii: jedna zadomowiła się w Czechach i w 1629 roku uzyskała dla całego rodu przydomek Thun-Hohenstein oraz tytuł hrabiów cesarstwa. Zamek kilkakrotnie padał ofiarą pożarów, a w tym z 1569 roku zmarł Sigismondo Thun, poseł cesarski na Sobór Trydencki.

Dzisiejszy wygląd, z wieżami, murami, bastionami i fosą, pochodzi z przebudów z XVI i XVII wieku. Z 1566 roku pochodzi Porta Spagnola w stylu mauretańskim, przez którą wchodzi się na most zwodzony i na pierwszy dziedziniec: opowiada się, że Giorgio Thun chciał mieć ją w takiej formie po podróży do Hiszpanii. Najsłynniejszym pomieszczeniem jest siedemnastowieczna Stanza del Vescovo, w całości wyłożona drewnem limby, z kasetonowym sufitem i piecem z majoliki.

Thunowie mieszkali w zamku do 1982 roku, w którym zmarł hrabia Zdenko Franz Thun Hohenstein. Po osiemnastu latach prac renowacyjnych jest otwarty dla zwiedzających od 17 kwietnia 2010 roku.