Wątek tematyczny
Nicolussi, przewodnicy z Molveno
Dwaj bracia z wioski nad jeziorem otworzyli najtrudniejsze szczyty Brenty.
Pierwsze wejścia w Dolomiti di Brenta niemal zawsze noszą nazwisko zagranicznego lub miejskiego alpinisty, a obok nazwisko przewodnika z Molveno. Przewodników jest dwóch, Bonifacio i Matteo Nicolussi, a źródło mówi to, co długo można było tylko podejrzewać: byli braćmi.
Pracowali razem co najmniej dwa razy, i to na ważnych szczytach: 19 sierpnia 1880 roku wprowadzili na wierzchołek Cima Brenta Alta trydenckich wspinaczy Annibale Apollonio i Giorgio Rossaro, a 15 września 1885 roku towarzyszyli Stefano Yocca w wejściu na Cima Margherita, która nazywała się wtedy w pełnym brzmieniu Cima Regina Margherita.
Najczęściej pojawia się Matteo. 8 sierpnia 1884 roku, po kilku próbach, wprowadził Karla Schulza z Lipska na Crozzon di Brenta, trawersując z Cima Tosa; w tym samym roku, 16 lipca, był z monachijczykiem Friedrichem Voglem na Cima degli Armi; i to on był przewodnikiem Edwarda Theodore’a Comptona na Torre di Brenta. Bonifacio 27 lipca 1885 roku otworzył z Bawarczykiem Gottfriedem Merzbacherem drogę na Campanile Alto, przez wielki północno-wschodni komin. Sześć szczytów grupy, otwartych w ciągu pięciu lat przez dwóch ludzi z tej samej wsi.
6 miejsc, w których się pojawia
- Campanile AltoValli del NoceCampanile Alto osiąga 2937 metrów i jest potężną, a zarazem eleganckąwieżą, która wznosi się samotnie w środkowej części Dolomiti di Brenta, między Busa degli Sfulmini na wschodzie a wysoką val Brenta na zachodzie.
- Cima Brenta AltaValli del NoceCima Brenta Alta ma 2960 metrów wysokości i należy do Catena degli Sfulmini, szeregu skalnych szczytów w kształcie igły lub wieży, który ciągnie się z północy na południe w grupie Brenta.
- Cima dei ArmiValli del NoceCima degli Armi, zwana też Cima dei Armi, osiąga 2951 metrów w środkowej części grupy Brenta, w obrębie Catena degli Sfulmini, między Torre di Brenta na południowym zachodzie a Cima Molveno na północy.
- Cima MargheritaValli del NoceCima Margherita ma 2845 metrów wysokości i leży w południowej części grupy Brenta, w masywie Tosa, między Cima Tosa a Cima Brenta Bassa; od pierwszej oddziela ją przełęcz Bocca Margherita, od drugiej wcięcie, które nie ma nazwy.
- Crozzon di BrentaValli del NoceCrozzon di Brenta osiąga 3122 metry i jest jednym z najłatwiej rozpoznawalnych szczytów Dolomiti di Brenta.
- Torre di BrentaValli del NoceTorre di Brenta osiąga 3014 metrów i jest główną wyniosłością Catena degli Sfulmini, a także jedną z 86 dolomitowych szczytów przekraczających trzy tysiące metrów.
Powiązania między tymi miejscami pochodzą z naszych opisów, w których każdy fakt sprawdzono w źródłach. Opisy powstają po kolei: ten wątek będzie rósł razem z nimi.