Wątek tematyczny
Forty Tonale
Austro-węgierska zapora, która zamykała drogę na przełęcz.
Przed pierwszą wojną światową cesarstwo austro-węgierskie ufortyfikowało granicę, a Val di Sole wciąż nosi tego ślady. Forte Mero zbudowano między 1911 a 1913 rokiem z betonu i żelaznych dźwigarów, aby zablokować drogę prowadzącą na przełęcz, a włoska artyleria zburzyła go w 1916 roku: to, co zostało, zamieniono na szpital polowy. Forte Presanella, zwany Pozzi Alti, leży na wysokości 1880 metrów. Forte Velon zakończył służbę jako centrala telefoniczna pozostałych fortów. Dalej na południe, w przesmyku Rocchetta, inna twierdza kierowała jedenaście dział w stronę Val di Non i Piana Rotaliana.
8 miejsc, w których się pojawia
- Castel ValerVal di NonStoi na wysokości 594 metrów na wzgórzu nad Tassullo, w gminie Ville d'Anaunia, z fosą od północy, a od południa z urwiskiem nad wąwozem rio Paglia, który na przestrzeni wieków wielokrotnie podmywał zbocze.
- Castello di San MicheleVal di SoleWznosi się nad Ossaną, na skalnej ostrodze, która poza tym była niedostępna, z wejściem od wschodniej strony, i strzegł drogi na Passo del Tonale: szlaku, którym kupcy i karawany wspinali się w stronę Trentino i Tyrolu z dolin Brescii i Bergamo oraz znad jeziora Garda.
- Chiesa di San Bartolomeo vecchiaVal di SoleKościół i hospicjum zostały zbudowane w pierwszej połowie XII wieku, w 1127 roku, i miały wyraźne zadanie: udzielać gościny podróżnym na ważnym szlaku komunikacyjnym przecinającym przełęcz Tonale.
- Chiesa di Santo StefanoVal di SoleKościół w Fraviano jest wzmiankowany po raz pierwszy już na początku XIII wieku, ale na wiadomości o ważnych pracach trzeba było czekać cztery stulecia: dokumenty mówią, że został odbudowany w 1638 roku, ze znaczącymi zmianami, wśród nich sztukateriami w lewej kaplicy bocznej.
- Forte MeroVal di SoleLeży na wysokości 1838 metrów n.p.m. na północnym stoku Val di Sole, nad drogą na przełęcz Tonale, między fortem Saccarana a fortem Presanella. W zaporze Tonale było dziełem łącznikowym: dwa kilometry niżej znajduje się fort Strino, który Presanella osłaniał armatami, ale który miał martwe pola w kierunku przełęczy, a Mero służył do jego obrony przed atakiem piechoty. Dlatego był uzbrojony wyłącznie w karabiny maszynowe.
- Forte PresanellaVal di SoleWłosi nazywali go fortem Pozzi Alti. Leży na wysokości 1.880 metrów po prawej stronie doliny, nad Velon di Vermiglio, około ośmiu kilometrów drogą od tej miejscowości. Wchodził w skład zapory Tonale, razem z fortami Tonale, Mero i Strino: miały zamykać drogę, która od przełęczy schodzi przez Val di Vermiglio i Val di Sole w stronę Adygi, czyli na tyły twierdzy Trento.
- Forte VelonVal di SoleZbudowany w latach 1898-1900 z betonu obłożonego blokami granitu z okolicy, był dziełem wspierającym fort Strino, który znajduje się nad nim: Austriacy nazywali go dziełem bliskiej obrony Strino.
- Sbarramento RocchettaVal di NonW przesmyku Rocchetta, gdzie Val di Non zamyka się w stronę równiny, Austria zbudowała w latach 1860-1864 zaporę drogową (tagliata), zaraz po utracie Lombardii w drugiej wojnie o niepodległość.
Powiązania między tymi miejscami pochodzą z naszych opisów, w których każdy fakt sprawdzono w źródłach. Opisy powstają po kolei: ten wątek będzie rósł razem z nimi.