Chiesa di San Biagio

Płyta nagrobna w prezbiterium mogłaby sugerować dokładne datowanie, ale pierwsza pewna oficjalna wzmianka pochodzi z 1281 roku. Kościół został kapelanią w 1442 roku, a w 1448 roku primissarią z duszpasterstwem. Dzwonnica pochodzi z pierwszej połowy XVI wieku, a kilka lat później budynek został prawie całkowicie przebudowany; w 1572 roku otrzymał chrzcielnicę, a po zakończeniu prac przy konstrukcji został konsekrowany podczas uroczystej ceremonii. To właśnie w tym kościele znaleziono pergamin z 1128 roku, w którym wymieniona jest pieve di Tassullo, od której San Biagio zależał.

Przed 1700 rokiem pożar uszkodził kościół i trzeba było odnowić pokrycie dachu; wraz z nowym stuleciem otrzymał godność kurazji, podlegającej właśnie pieve di Tassullo, a w XX wieku stał się parafią.

Od 1949 do 2010 roku trwały bardzo rozległe prace remontowe: rozbiórka poprzedniego budynku i jego odbudowa, renowacja oryginalnej wieży dzwonniczej, ponowne umieszczenie w nowym budynku niektórych znalezisk usuniętych podczas rozbiórki, wzmocnienie konstrukcji. Drewniane belki wymagały pilnych interwencji, aby powstrzymać groźny atak owadów żerujących na drewnie.