Chiesa dell'Immacolata

Nie znamy daty założenia tego kościoła. Prosty plan nasunął przypuszczenie, że jest to budowla romańska, a więc z XII wieku, ale na tę hipotezę nie ma dowodów. Pewne jest, że budynek istniał w XVI i XVII wieku, kiedy udokumentowano różne prace rozbudowy, oraz że obecną formę uzyskał podczas ostatniej interwencji w 1736 roku.

W 1815 roku udokumentowano ponowną konsekrację, którą wymusiło zbezczeszczenie, którego natury dokumenty nie podają. W latach 1960-1969 kościół został pomalowany wewnątrz i na zewnątrz, a farba pokryła prawie wszystkie freski: ocalały tylko te z czaszy absydy. Około 1971 roku pojawiło się ruchome wyposażenie służące dostosowaniu liturgicznemu, a w 1980 roku konserwacja konstrukcji.

Fasada jest szczytowa, podzielona czterema lizenami na trzy części: w dwóch bocznych znajduje się u dołu małe kwadratowe okno, w środkowej u góry okno z lunetą oraz portal z architrawem, do którego prowadzą podwójne schody z ośmioma stopniami. Nad portalem znajduje się przerwany w trzech częściach szczyt ozdobny, z kulami i krzyżem na wierzchołku; w górnej części przyczółka znajduje się otwór w kształcie krzyża łacińskiego.