Chiesa del Ritrovamento della Croce

To kościół z XX wieku, wzniesiony w latach 1943-1948 według projektu architekta Efrema Ferrariego. Budowa cieszyła się dużym zaangażowaniem lokalnej społeczności, która aktywnie przyczyniła się zarówno do zbiórki funduszy, jak i do pracy fizycznej: to czasy, w których budowało się z tego, co było pod ręką.

Fasada ma dwa strome skosy dachu, w całości obłożone wapieniem i ograniczone symetrycznymi, profilowanymi przyporami. Pośrodku lekko wysunięta część prowadzi półkolistymi schodami do portalu z fioletowawego porfiru, nad którym znajdują się duże, rozszerzane okulus oraz płaskorzeźba wysokiego reliefu Dobrego Pasterza, dzieło Eralda Fozzera. Dzwonnica po lewej stronie jest smukła, z kamienia i tynku, z ostrym piramidalnym dachem o ośmiu połaciach.

Wewnątrz nawa jest jedna, przykryta sklepieniami kolebkowymi i podzielona na pięć przęseł, a ściany do wysokości 2,60 metra pokrywa antyczny marmur trawertynowy z Rapolano Terme. Prezbiterium jest podwyższone o trzy stopnie i oświetlone pięcioma oknami z witrażami zaprojektowanymi przez Pino Casariniego, który namalował także fresk w absydzie przedstawiający Znalezienie Krzyża Świętego.