Chiesa dei Santi Fabiano e Sebastiano

Kościół w Celledizzo po raz pierwszy pojawia się w dokumencie z 1319 roku. W XV wieku pierwotny budynek został przebudowany i powiększony, a w 1409 roku stał się kuracją plebanii w Malé, czyli kościoła Santa Maria Assunta. Uroczysta konsekracja odbyła się w 1497 roku, a zaraz potem rozpoczęły się prace nad wzbogaceniem wystroju, przypisywane rodzinie Baschenis.

Wizytacja pasterska z 1617 roku zażądała powiększenia miejsca kultu, aby dostosować je do potrzeb wiernych z Celledizzo: budowa rozpoczęła się dwa lata później i zakończyła w 1621 roku, wydłużono nawę i powiększono prezbiterium. Na początku XIX wieku nastąpiła kolejna rozbudowa wraz z nową zakrystią, a w ostatnim dziesięcioleciu tego stulecia dzwonnicę odbudowano od podstaw.

W 1914 roku Pietro Stefano Salvetti ozdobił prezbiterium swoimi freskami, a 9 maja 1919 roku kościół otrzymał godność parafialną. Dostosowanie liturgiczne z 1969 roku wydzieliło stół zwrócony ku ludowi, częściowo rozbierając historyczny ołtarz główny, natomiast pojemnik eucharystyczny pozostał w swoim pierwotnym tabernakulum.