Santuario di San Romedio

Pięć kościołów przylegających do skalnej ściany, zbudowanych na przestrzeni dziewięciuset lat, między 1000 a 1918 rokiem, i połączonych schodami liczącymi sto trzydzieści stopni. To najczęściej odwiedzane miejsce w dolinach, z około dwustu tysiącami pielgrzymów rocznie, a opiekują się nim Frati Minori Conventuali.

Romedio żył między IV a V wiekiem. Pochodził z bogatej rodziny bawarskiej, był panem zamku w pobliżu Innsbrucka i posiadał warzelnie soli w dolinie rzeki Inn; po pielgrzymce do Rzymu oddał wszystko Kościołowi i osiadł jako pustelnik w grotach, które widać do dziś tuż obok, w towarzystwie dwóch towarzyszy, Abramo i Davide.

Historia, którą opowiadają wszyscy, to ta o niedźwiedziu. Romedio musiał udać się do Trento do biskupa Vigilio i poprosił Davide o osiodłanie konia; uczeń wrócił, mówiąc, że konia rozszarpał niedźwiedź. Romedio nie stracił spokoju i polecił mu osiodłać niedźwiedzia, który dał sobie to zrobić i zaniósł go aż do Trento. Przy wejściu do sanktuarium drewniana figura przypomina to wydarzenie.