Monte Ozol

Monte Ozol ma 1556 m wysokości i leży w północno-zachodniej części Val di Non, w gminie Novella, między frazioni Revò, Cloz, Romallo i Cagnò: oddziela dolinę Rumo od miejscowości wyższej Anaunii. Nie jest to wysoka góra, ale z jej wzniesienia widać całą Val di Non, Val di Sole, dolinę Bresimo, pasmo Maddalene, Roen z Cime di Vigo, Brentę, grupę Cevedale, a nawet Marmoladę.

Największe zainteresowanie budzi jednak to, co znajduje się pod ziemią. W miejscowości Doss Ciaslir, zwanej też Doss Ciarlir, odnaleziono osadę z epoki brązu, udokumentowaną po raz pierwszy w 1902 roku przez Luigiego de Campi. Systematyczne wykopaliska profesora Broglia z Uniwersytetu w Ferrarze, prowadzone w 1961 roku, wykazały, że stanowisko zachowuje pozostałości miejsca kultu z epoki brązu, czyli z pierwszego tysiąclecia przed Chrystusem, oraz ślady późniejszych osad aż do fazy retyckiej. Badania były kontynuowane w 1968 roku przez Soprintendenza alle Antichità delle Venezie, która znalazła tam skorupy naczyń i szczątki kości zwierzęcych.

Turyści odwiedzają ją rzadko, także dlatego, że nie ma tam schronisk ani szałasów pasterskich; chętnie jeżdżą tam natomiast miłośnicy mountain bike'ów.