Chiesa di Santa Maria Assunta

To, że w Romeno istniała już w XII wieku kaplica poświęcona Wniebowzięciu, jest prawdopodobne, ale niepewne: pierwsza wzmianka w dokumentach, ogólnikowa, pochodzi z początku XIII wieku, a wyraźne odniesienie pojawia się dopiero w następnym stuleciu. Pod koniec XVI wieku budynek nie wystarczał już wspólnocie, a potrzebne były remonty dachu i ścian wewnętrznych, które kosztowały utratę niektórych dekoracji.

W następnym stuleciu stan budynku się nie poprawił i zarządzono ogólną rozbudowę. Na dzwonnicy umieszczono zegar i rozpoczęto odbudowę: odnowiono część prezbiterialną, z sklepieniem ozdobionym freskami przez mistrza z Romeno Giovanniego Battistę Lampiego, zbudowano zakrystię, a nawę powiększono o dwie kaplice.

Po przerwie prace wznowiono, a kościół był gotowy pod koniec XVIII wieku wraz z ołtarzami bocznymi, które miały szczególne pochodzenie: zostały zabrane z klasztoru dominikańskiego w Bolzano, zlikwidowanego na mocy rozporządzeń Józefa II Habsburg-Lotaryńskiego. Uroczysta konsekracja odbyła się w 1825 roku, z rąk biskupa Francesca Saveria Luschina.