Chiesa di San Marco

Pierwsze miejsce kultu poświęcone świętemu Markowi w Mollaro odwiedzili wysłannicy Bernarda Clesia 23 czerwca 1537 roku i opisali je jako niewielki kościół z jednym ołtarzem, ołtarzem patrona. W 1579 roku ołtarze były już trzy, z ołtarzami świętej Łucji i świętego Szczepana. W pierwszej połowie XVII wieku pojawiły się freski i zakrystia; do 1723 roku powstała dzwonnica, a następnie dwa dzwony odlane w Bressanone i w Sarnonico.

W drugiej połowie XVIII wieku kościół przebudowano, a w 1774 roku siedemnastowieczne freski zostały zabielone; w 1787 roku podniesiono go do rangi primissarii. W latach 1850-1852 stary budynek, już nieodpowiedni dla liczby wiernych, został całkowicie rozebrany i odbudowany, większy, w tym samym miejscu. Konsekracja nowego kościoła odbyła się 22 sierpnia 1865 roku, a dwa lata później stał się kuracją parafii w Torra, kościoła Sant'Eusebio.

Dwa dawne dzwony zastąpiono w drugiej połowie XIX wieku trzema dzwonami z brązu z odlewni Chiappani w Trento, a na początku następnego stulecia cała dzwonnica została przebudowana. Potem wojna: dwa z trzech dzwonów zarekwirowali Austriacy, a w latach dwudziestych trzeba je było odlać na nowo.