Chiesa di San Marcello

Pierwsze miejsce kultu w Dardine wydaje się pochodzić z XIII wieku. Mniej więcej w połowie następnego stulecia budynek został na pewno odbudowany i wzbogacony o dekoracje, wśród nich fresk z Madonną, nadal widoczny na zewnątrz. Od 1475 roku przeprowadzono ważne prace, które podzieliły wnętrze na dwie części, a następnie powstało kilka cykli fresków wewnątrz i na zewnątrz, przypisywanych szkole z Górnej Adygi.

Pierwsza konsekracja odbyła się 23 lutego 1500 roku, a dokonał jej biskup pomocniczy Trydentu Francesco De la Chiesa; przy tej okazji kościół otrzymał dedykację św. Marcellowi. Wieża dzwonnicza została wzniesiona przed połową XVI wieku i z tej okazji odlano pierwszy dzwon; późniejsze zmiany konstrukcyjne częściowo zniszczyły freski. Przed końcem tego stulecia ołtarze były trzy: główny i dwa boczne, poświęcone św. Łucji i św. Szczepanowi.

W latach 1708-1725 nawa została powiększona o kaplice boczne, a 24 lipca 1710 roku kościół został podniesiony do godności primissarii. Od 1770 roku cmentarz, który znajdował się wokół kościoła, został przeniesiony gdzie indziej, a w ciągu następnych dziesięciu lat odnowiono pokrycie dachu. Przechowywanie Eucharystii zostało mu przyznane w 1837 roku, chrzcielnica w 1843.