Chiesa di San Lorenzo

Źródła historyczne szacują, że pierwsza kaplica pod wezwaniem San Lorenzo w Sarnonico powstała przed 1184 rokiem, a w 1228 roku parafia jest wymieniona w dokumencie, który stawia ją w pozycji kontroli nad terytorium Fondo. W XIV wieku kościół został przebudowany i powiększony, a fresk zdobiący fasadę południową przypisuje się Giovanniemu da Volpino, który w tym okresie pracował także przy pobliskim kościele della Beata Maria Vergine.

Stulecie później budynek wymagał prac ze względu na swój stan, a w latach 1590-1597 przeprowadzono niezbędne remonty. W 1760 roku portal wejściowy zastąpiono marmurowym, a pod koniec stulecia powiększono nawę; na początku XIX wieku stary dzwonnica runęła, a w 1808 roku wzniesiono nową. Kościół otrzymał godność arcykapłańską w 1906 roku.

Po drugiej wojnie światowej rozpoczęły się cykle przeglądów konstrukcji nośnych i dostosowań liturgicznych, z których niektóre wspomina także Aldo Gorfer. W 1977 roku w kościele doszło do poważnej kradzieży: skradziono cztery drewniane dzieła przypisywane Giovanniemu Battiście Ramusowi.