Chiesa della Conversione di San Paolo

Mała kaplica w Marcena jest wzmiankowana po raz pierwszy, i to pośrednio, w 1232 roku: książę-biskup Trydentu Aldrighetto Campo polecił parafii (pieve) w Revò wysłać duchownych do Marcena, aby udzielali tam sakramentów. Budynek został powiększony w pierwszej połowie XIV wieku, a w wieku następnym częściowo przebudowany w formach późnogotyckich, z wielkim freskiem przedstawiającym San Cristoforo na dzwonnicy. Uroczystej konsekracji dokonał w 1413 roku Corrado Eisenhut, a w 1470 roku jeden z ołtarzy bocznych poświęcono San Sebastiano.

Pod koniec tego samego wieku średniowieczny kościół nie wystarczał już rozrosłej ludności i rozpoczęto budowę nowego. Trzy ołtarze poświęcono, gdy budowa była jeszcze w toku, a w 1514 roku odbudowa była ukończona; uroczystej konsekracji dokonał w 1518 roku biskup sufragan Michele Iorba. W 1537 roku zmieniło się wezwanie kościoła, który otrzymał wezwanie San Paolo.

W XVII wieku fasadę południową ozdobiono freskiem przedstawiającym San Paolo, w wieku następnym pojawiła się drewniana ambona. Organy na chórze pochodzą z 1763 roku, a trzy lata później dzwonnica otrzymała stożkowe zwieńczenie. Kościół uzyskał godność parafialną w 1911 roku.