Chiesa dell'Immacolata

To kościół z XX wieku, zaprojektowany przez Efrema Ferrariego i zbudowany w latach 1948-1950. Zastąpił stary kościół w Ronzone, dziedzicząc po nim wezwanie Niepokalanej, dlatego stary kościół musiał otrzymać nowe wezwanie: od tamtej pory jest to kościół świętego Antoniego z Padwy.

Wnętrza ścian ozdobił w 1950 roku malarz Carlo Bonacina, a konsekracja odbyła się 27 maja 1951 roku z rąk arcybiskupa Carlo De Ferrariego. Dzwonnicę wzniesiono dwa lata później, oddzieloną od budynku, a w tym samym roku kościół został podniesiony do rangi parafialnego.

Fasada ma dach dwuspadowy i jest podzielona na trzy części: część środkowa jest zamknięta między kwadratowymi filarami i ma licowanie murowe z rzędów kamiennych ciosów, z portalem z nadprożem i okulusem. Dach jest pokryty gontem modrzewiowym i wysuwa się nad środkową część fasady, gdzie podtrzymuje go drewniany wiązar przymocowany do filarów.