Chiesa dei Santi Fabiano e Sebastiano

Na tym miejscu stał romański kościółek z XII wieku, którego pozostałości odnaleziono podczas badań archeologicznych, a jego plan został zrekonstruowany. Budynek przebudowano w 1537 roku, czyli w roku pierwszej pisemnej wzmianki: pojawia się w aktach wizytacji pasterskiej, którą na tym terenie przeprowadził kardynał i książę-biskup Bernardo Clesio. Prace z 1544 roku sprawiły, że kościół utracił formy romańskie na rzecz gotyckich.

Wieża dzwonnicza pochodzi z pierwszych lat XVIII wieku, a w drugiej połowie tego stulecia dobudowano kaplicę poświęconą świętemu Antoniemu. Pod koniec XIX wieku kaplicę tę przekształcono na podobieństwo groty w Lourdes, z grupą rzeźbiarską Matki Bożej: francuska pobożność dotarła aż tutaj, a mody religijne zmieniają oblicze budowli tak samo jak te świeckie.

Na fasadzie zachowały się piętnastowieczne freski przedstawiające świętych Maurycego, Krzysztofa, Fabiana i Sebastiana oraz Madonnę z Dzieciątkiem.