Chiesa dei Santi Andrea ed Egidio

Pierwsza wzmianka o małym kościele w Salobbi pochodzi z 1515 roku, kiedy biskup sufragan Michele Iorba konsekrował w nim ołtarz poświęcony św. Idziemu (Sant'Egidio), choć wydaje się prawdopodobne, że miejsce kultu istniało już na początku XV wieku. W 1537 roku akta wizytacji pasterskiej Bernardo Clesio opisują go jako kaplicę św. Andrzeja Apostoła (Sant'Andrea); w 1579 roku dokumenty innej wizytacji znów podają wezwanie św. Idziego (Sant'Egidio). Oba tytuły występowały naprzemiennie, aż w końcu pozostały oba.

pod koniec XVII wieku wnętrza zostały odnowione: nad salą wzniesiono sklepienie, a posadzkę wykonano na nowo, na poziomie nieco wyższym niż poprzednio. W latach siedemdziesiątych XX wieku to sklepienie zostało rozebrane, ponieważ zagrażało stabilności budynku, i zastąpione drewnianym pokryciem, które ukrywało więźbę pod dachem; malowanie z tamtych lat stało się jednak okazją do odzyskania fragmentów dawnych fresków.

Ostatnie prace, zakończone w 2005 roku, usunęły ten drewniany sufit założony zaledwie trzydzieści lat wcześniej.