Castel Nanno

Stoi nad sadami jabłoniowymi w Nanno, w gminie Ville d'Anaunia: to rezydencja z XVI wieku, zamknięta w kwadratowym murze obronnym z czterema wieżyczkami w narożnikach, zbudowana wokół donżonu średniowiecznego zamku. Donżon wciąż tam stoi, wtopiony w budynek, choć w 1873 roku częściowo się zawalił.

Pierwsze wzmianki pochodzą z 1264 roku. W 1274 roku jego panami byli Niccolò i Giordano, synowie Ropreta da Denno, którzy od zamku przyjęli nazwisko: da Nanno. W połowie XIV wieku biskup Trydentu odebrał im lenna za niewierność, a zamek przeszedł na kilkadziesiąt lat w ręce Spaurów; w 1420 roku wrócił do Nanno. Z tej rywalizacji wywodzi się też legenda: Melisenda di Nanno i Ludovico z Castel Sporo kochali się potajemnie, a jej ojciec, odkrywszy zakazaną miłość, miał kazać żywcem zamurować ich w zamku.

W XV wieku Riprando da Nanno otrzymał także lenno Castel Madruzzo i przyjął jego nazwę: tak zaczyna się ród Madruzzo, który da Trydentowi książąt biskupów Cristofora i Carla Emanuele. Między 1520 a 1530 rokiem Madruzzo przekształcili zamek w renesansową rezydencję, którą widać dzisiaj. W 1610 roku, gdy lenno należało do Gaudenzia Madruzzo, w Nanno odbył się proces o czary, w którym skazano trzy kobiety na stos.

Po wygaśnięciu rodu Madruzzo wraz z biskupem Carlem Emanuele zamek w 1661 roku przeszedł na księstwo biskupie Trydentu. Pod koniec XIX wieku należał do Carla de Giuliani, bibliotekarza i dyrektora muzeum w Trydencie, który kazał go uporządkować. Dziś jest własnością prywatną i można go zwiedzać tylko przy niektórych okazjach.