Przyroda
Cima Marmotta
Pierwszy zdobywca nie uznał jej za szczyt i przeszedł przez nią, nie zatrzymując się.

Cima Marmotta, po niemiecku Köllkuppe, ma 3330 metrów wysokości według pomiaru włoskiego i 3327 według austriackiego. Leży na granicy między Trentino a Alto Adige, w Parku Narodowym Stelvio, na grzbiecie oddzielającym Val Martello od Val di Peio, a na jej wierzchołku zbiegają się trzy graty, częściowo pokryte starym śniegiem. Otaczają ją lodowce: Hohenferner na północnym zachodzie, Vedretta Careser na południowym wschodzie.
Pierwsze wejście miało miejsce 24 września 1867 roku. Dokonali go kartograf i badacz Alp Julius Payer wraz z przewodnikiem Johannem Pinggerą z Solda, którzy weszli od strony Peio przez Lago Lungo i potrzebowali na to prawie dziesięciu godzin. Relacja Louisa Friedmanna zachowuje szczegół, który mówi wszystko: na Köllkuppe, której Payer nie uważał za samodzielny szczyt, nie zatrzymał się wcale, natomiast na pobliskiej Cima Venezia odpoczywał półtorej godziny i zbudował tam kopiec z kamieni.
Niemiecka nazwa jest niedawna i upamiętnia narciarza wysokogórskiego Loisa Köll, który żył w latach 1886-1963. Dziś na wierzchołek można wejść łatwo, a wiosną jest on często odwiedzanym celem narciarzy wysokogórskich: od schroniska Marteller, położonego na wysokości 2610 metrów, zajmuje to dwie lub trzy godziny, w wysokich górach, ze sprzętem i doświadczeniem, jakich wymaga lodowiec. Pierwotna droga Payera i Pinggery, granią południowo-zachodnią, jest dziś rzadko pokonywana.
- Wysokość
- 3330 m (3327 według pomiaru austriackiego)
- Pierwsze wejście
- 24 września 1867
- Nazwa niemiecka
- Köllkuppe, od narciarza wysokogórskiego Loisa Köll
- Grupa górska
- Alpi dell'Ortles