Chiesa di San Rocco

Data budowy jest niepewna: jedno ze źródeł kościelnych, arcykapłan Tomasi, umieszcza ją w czasach dawniejszych, ale udokumentowana wzmianka pochodzi z wizytacji pasterskiej z końca XVI wieku, która opisywała kościół jako będący w złym stanie. W XVIII wieku wzniesiono wieżę dzwonniczą, w miejscu, gdzie wcześniej była tylko sygnaturka.

Zaraz potem przeprowadzono gruntowny remont: położono nową posadzkę, wykonano nowy portal na fasadzie i uporządkowano nawę, z której usunięto stary ołtarz. Podczas tych prac odsłonięto freskowany fragment przedstawiający San Rocco, razem z herbem szlacheckim, a fasadę ozdobiono wizerunkiem Madonny z Dzieciątkiem Jezus. Wieżę ukończono pod koniec stulecia.

W XX wieku zbudowano zakrystię i ozdobiono nawę oraz prezbiterium. Po pierwszej wojnie światowej odlano dwa nowe dzwony w miejsce zabytkowych, zarekwirowanych przez Austriaków, a na fasadzie umieszczono figurę San Rocco.