Chiesa della Madonna di Loreto

Pod koniec drugiej połowy XVIII wieku w Piazzola stała kaplica poświęcona San Giovanni Nepomuceno i San Pantaleone, konsekrowana w 1754 roku. Około trzydzieści lat później pożar poważnie ją uszkodził i trzeba było ją odnowić; po zakończeniu prac została podniesiona do rangi kuracji dawnego kościoła San Bernardo.

W 1836 roku pierwotny budynek został odbudowany w nowoczesnych formach, a 13 maja 1838 roku odbyła się druga konsekracja, tym razem z innym wezwaniem: Madonna di Loreto. W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku kopułę sali ozdobiono dekoracjami freskowymi, a w 1919 roku kościół otrzymał rangę parafialną.

Konchę absydy ozdobił w 1951 roku Giuseppe Valerio Egger. Dostosowanie liturgiczne z 1967 roku jest ostatnią ważną interwencją strukturalną: stół ołtarzowy zwrócony ku ludowi powstał z rozebrania historycznego ołtarza głównego, natomiast ambonę wykonano z drewnianej konstrukcji, która wcześniej służyła do czego innego.